Το άρωμα της πικροδάφνης
Το άρωμα μιας πικροδάφνης γίνεται η αφορμή για να ανοίξει η πόρτα της μνήμης — το δικό μου “le moment madeleine”.
Διαβάστε περισσότερα...
Μια ακόμη οικογενειακή ιστορία
Όντως οι οθόνες κυρίως κάνουν αυτό που λές μα να που τώρα μας φέρνουν πιο κοντά. Ίσως η Γρέτα της…
Μια οικογενειακή ιστορία για τα αρχέτυπα, τη μνήμη και την αγάπη που λιώνει τον πάγο
Διαβάστε περισσότερα...Η μικρή ιστορία του Lo Spinario
Ούτε ο Campbell, ούτε ο Jung, ούτε κανείς που έγραψε για Αρχέτυπα ή Σύμβολα, διαβάζεται σαν κανονικό μυθιστόρημα. Χρησιμοποιούνται κυρίως…
Από την αυτοφροντίδα στην αυταγάπη Πέρασα μερικές μέρες ακόμα φέτος στο πατρικό μετά τις γιορτές. Ένα σπίτι γεμάτο αναμνήσεις και κειμήλια δεν αδειάζει με την μία. Πάνε πέντε χρόνια τώρα. Κάθε τί, μια, δύο και τρεις ιστορίες έχει να πει. Αλλά να και μια που δεν ήξερα: “το αγόρι που βγάζει ένα αγκάθι από το πόδι του”. Μια μικρογραφία ενός ρωμαϊκού αγάλματος, αντίγραφο ενός ελληνιστικού λένε οι πληροφορίες. Όχι μορφή θεού ή ήρωα. Μια απλή σκηνή από μια καθημερινή πράξη αυτοφροντίδας. Αλλά έχει μια άλλη ιστορία να μας πει: αυτήν της θείας μου. Κάποτε η αδελφή του πατέρα μου ήταν
Διαβάστε περισσότερα...Τα κυκλάμινα
Γεννήθηκα την πρώτη μέρα της Άνοιξης από γονείς που ήταν στην πρώτη τους Άνοιξη. Και αυτό είχε τα καλά του και τα λιγότερο καλά του. Όπως και να ‘ναι όμως, αυτό μου έλαχε, με αυτό πορεύομαι. Ένα από τα καλά του είναι ότι υπήρχαν περίοδοι που ο πατέρας μου έδινε όλον του τον εαυτό στο μεγάλωμά μας. Έτσι μεγαλώσαμε με παραμύθια απ΄ όλον τον κόσμο, βιβλία και μουσική. Πάντα πολλή μουσική. Όταν εγώ ήμουν στην πρώτη δημοτικού και ο αδελφός μου νήπιο, χωρίς να νιώθουμε ακόμα το νόημα των στίχων, υπήρχε γύρω μας και μέσα μας, το “Άξιον Εστί” (ήταν
Διαβάστε περισσότερα...Αλλαγή εποχής στη ζωή μιας γυναίκας
Μια προσωπική διαδρομή μέσα από ρόλους, μνήμες και την αλλαγή εποχής στη ζωή μιας γυναίκας.
Διαβάστε περισσότερα...Η διπλή φλόγα
: Έρωτας και ερωτισμός μια de profundis ματιά από τον Οκτάβιο Πας
Διαβάστε περισσότερα...Ό,τι αγαπήθηκε ξαναγεννιέται
Μέσα στην καμμένη αγκαλιά του σκίνου ένας νέος έχει ήδη γεννηθεί. Και παρακάτω κι άλλος κι άλλος· διεκδικούν τον πατρογονικό τους χώρο. Δεν γνωρίζουν αν έχουν ελπίδες ή αν του χρόνου ή σε δέκα χρόνια υπάρξει κι άλλη φωτιά. Ή ελπίδα είναι δικιά μας έννοια. Όλα τα άλλα στη φύση απλά υπάρχουν.Έτσι χωρίς λόγο ή σκοπό. Αυτά είναι δικά μας τερτίπια.Το μόνο κοινό; Μία αγκαλιά που μπορεί να σε σώσει από το κρύο.Μια αγκαλιά που μπορεί να σε διατηρήσει στη ζωή. Όχι μόνο οι τελευταίες ημέρες, όλη μου η ζωή κινήθηκε στο μοτίβο αυτό, της συνεχούς αναγέννησης. Πώς παίρνεις υλικό
Διαβάστε περισσότερα...Όταν το ποτάμι σταματά, κάτι γεννιέται
Εδώ μου δίνεις την ευκαιρία να απαντήσω μέσα από το άλλο μου αγαπημένο αντικείμενο έρευνας και πρακτικής. Στον βελονισμό λέμε…
Πέρασε ένας μήνας από την τελευταία φορά που αφέθηκα μόνη μπροστά στην άσπρη σελίδα. Μέρες που μίκραιναν και οδηγούσαν στον χειμώνα. Μέρες που έφεραν και μικρές ανάσες χαράς κάθε μέρα βεβαίως, αλλά και πολλές μα πάρα πολλές σελίδες βιβλίων. Κάποτε το έλεγα διάσπαση ή και τεμπελιά, αποφυγή της καθημερινότητας και απόσυρση. Όμως στην τελική είναι ο τρόπος που έχω μάθει να επιβιώνω. Να διαχειρίζομαι όσα αναδύονται. Πότε κολυμπώντας στην επιφάνεια, πότε βουτώντας στην αυτοαπομόνωση. Δαμάζοντας τα κύματα…Μέσα από την διαδικασία αυτή, της συνομιλίας με τον εαυτό, βγήκε μια όμορφη εικόνα που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας. Είναι ένα ποτάμι
Διαβάστε περισσότερα...Ο Κήπος Μέσα μας
Γνώση και χρήσιμες συμβουλές για όσους από εμάς έχουμε παρασυρθεί από την καθημερινότητα και έχουμε ξεχάσει (ή δεν έτυχε να…
Ένας περιποιημένος κήπος μπορεί να μας δώσει χαρά με τα ζωντανά πράσινα χρώματά του και τα πολύχρωμα άνθη του. Μπορεί να μας δώσει και θρέψη αν καλλιεργήσουμε λαχανικά ή φρούτα. Μπορεί ακόμα να μας χαρίσει καλύτερη υγεία αν αφήνουμε να αναπτύσσονται σε αυτόν αυτοφυή θεραπευτικά βότανα ή φυτέψουμε εμείς αυτά που έχουμε ανάγκη. Ένας αφρόντιστος κήπος όμως; Δεν είναι θλίψη μόνο για τα μάτια. Κίνδυνοι και ασθένειες ίσως ελλοχεύουν μέσα στα ξερόχορτα ή τις λακκούβες με το στάσιμο νερό. Ένας τέτοιος κήπος βρίσκεται μέσα στο σώμα μας. Μας περιμένει να τον ανακαλύψουμε και να τον φροντίσουμε. Αν μάλιστα είμαστε γονείς
Διαβάστε περισσότερα...Τι χρώμα έχει η χαρά;
Μήν ξεχνάς το θεμελιώδες: μωβ είναι το χρώμα τού φεμινισμού
Μωβ είναι το χρώμα του ουρανού σαν ανατέλλει και δύει ο ήλιος.Μωβ είναι η έμπνευση όταν έρχεται να σε βρει.Μωβ η χαρά της στιγμής της έμπνευσης, της συνειδητοποίησης ότι όλοι είμαστε ένα. Μπλε και γαλάζια είναι η γαλήνη του ουρανού και της θάλασσας.Μπλε και γαλάζια η γαλήνη όταν η ιδέα γίνεται λόγος και έκφραση. Μπλε η χαρά του εκφραζόμενου λόγου! Πράσινη είναι η γη που φυτρώνει όταν η βροχή και ο ήλιος την θρέφουν.Πράσινο το χρώμα της δημιουργίας. Σε κάθε κύκλο του έτους, το ίδιο.Πράσινη η χαρά της επίγνωσης του ό,τι πλάθουμε και λέμε έχει πλαστεί και λεχθεί ξανά και
Διαβάστε περισσότερα...
Δεν υπάρχουν σχόλια.
Πρόσθεσε το σχόλιό σου